Η πιο δύσκολη εποχή του χρόνου...το μυαλό παίζει περίεργα παιχνίδια, η ζωή ακόμα πιο ύπουλα και ξαφνικά Δεκέμβρης! Η τελευταία πράξη στο έργο αυτό με εσένα θεατή ή παίχτη τελικά?
Ακόμα δεν ξέρεις, λες...λάθος...ξέρεις και πολύ καλά μάλιστα, απλά φοβάσαι να το πείς δυνατά και να το ακούσεις! Αναρρωτήσου...έκανες πράξη τίποτα απ' αυτά που πραγματικά ήθελες? Ούπς...τίποτα, το σκέφτεσαι ξανά αλλά τσου, απλά άλλη μια χρονιά επιβίωσης, δραπέτης των ονείρων σου για άλλη μια χρονιά με την υπόσχεση να κάνεις κάτι και για σένα πραγματικά τη νέα χρονιά και γελάνε και οι σκέψεις που είχες πριν 2 χρόνια...
Πως περνάει ο καιρός ε...αχ καημένο μου κοριτσάκι, σαν το ανοιγόκλειμα των βλεφάρων σου φάνηκε, μα όντως που είσαι τα τελευταία χρόνια της ζωής σου; ποιός ζει τελικά στη θέση σου, γιατί εσύ όχι, άν ζούσες τη ζωή σου δεν θα επέλεγες να είναι έτσι, θα έκανες κάτι όταν έβλεπες πως πνίγεσαι στις ίδιες σου τις πράξεις!
Είχα ένα όνειρο...πήρα όλα όσα ήθελα, μα όταν ξύπνησα ήμουν ακόμα στο μηδέν...Με λένε δυνατή και ότι δεν με φοβούνται, θα αντέξω...πόσο ακόμα δεν θα τους διαψεύδω δεν ξέρω...πόσο θα αντέξω ακόμα τη "ζωή" αυτή μάλλον ξέρω, αλλά φοβάμαι να αντιμετωπίσω τις επιπτώσεις, χαχα ναι φοβάμαι και εγώ καμιά φορά, όσο αντράκι και αν το παίζω, κατά βάθος ένα κοριτσάκι είμαι ακόμα, or not?
28 χρονών και να φοβάμαι? Μα ναι, ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας, μας φοβίζει όσο χρονών και να πάμε, είναι αδυσώπητος και άπληστος, χτυπάει εκεί που πονάς και μετά κάθετε εκεί στην άκρη σε βλέπει να πονάς και απλά γελάει, τα κατάφερε πάλι, γιατί; γιατί τον άφησες!
Μία νέα χρονιά έρχεται, δώσε του πάλι την υπόσχεση οτι αυτή η νέα χρονιά θα είναι δική σου, θα κάνεις κάτι για σένα...κάντο όμως πράξη γιατί πάλι θα σε κάνει να πονάς και όχι τίποτα, άδικο δεν θα έχει...και το ξέρεις!!
Καλή Χρονιά λοιπόν
με νέα και παλιά όνειρα
σε εφαρμογή αυτή τη φορά!!
