...και καλή Χρονιά!

   Η πιο δύσκολη εποχή του χρόνου...το μυαλό παίζει περίεργα παιχνίδια, η ζωή ακόμα πιο ύπουλα και ξαφνικά Δεκέμβρης! Η τελευταία πράξη στο έργο αυτό με εσένα θεατή ή παίχτη τελικά?

   Ακόμα δεν ξέρεις, λες...λάθος...ξέρεις και πολύ καλά μάλιστα, απλά φοβάσαι να το πείς δυνατά και να το ακούσεις! Αναρρωτήσου...έκανες πράξη τίποτα απ' αυτά που πραγματικά ήθελες? Ούπς...τίποτα, το σκέφτεσαι ξανά αλλά τσου, απλά άλλη μια χρονιά επιβίωσης, δραπέτης των ονείρων σου για άλλη μια χρονιά με την υπόσχεση να κάνεις κάτι και για σένα πραγματικά τη νέα χρονιά και γελάνε και οι σκέψεις που είχες πριν 2 χρόνια...

  Πως περνάει ο καιρός ε...αχ καημένο μου κοριτσάκι, σαν το ανοιγόκλειμα των βλεφάρων σου φάνηκε, μα όντως που είσαι τα τελευταία χρόνια της ζωής σου; ποιός ζει τελικά στη θέση σου, γιατί εσύ όχι, άν ζούσες τη ζωή σου δεν θα επέλεγες να είναι έτσι, θα έκανες κάτι όταν έβλεπες πως πνίγεσαι στις ίδιες σου τις πράξεις!

  Είχα ένα όνειρο...πήρα όλα όσα ήθελα, μα όταν ξύπνησα ήμουν ακόμα στο μηδέν...Με λένε δυνατή και ότι δεν με φοβούνται, θα αντέξω...πόσο ακόμα δεν θα τους διαψεύδω δεν ξέρω...πόσο θα αντέξω ακόμα τη "ζωή" αυτή μάλλον ξέρω, αλλά φοβάμαι να αντιμετωπίσω τις επιπτώσεις, χαχα ναι φοβάμαι και εγώ καμιά φορά, όσο αντράκι και αν το παίζω, κατά βάθος ένα κοριτσάκι είμαι ακόμα, or not?

  28 χρονών και να φοβάμαι? Μα ναι, ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας, μας φοβίζει όσο χρονών και να πάμε, είναι αδυσώπητος και άπληστος, χτυπάει εκεί που πονάς και μετά κάθετε εκεί στην άκρη σε βλέπει να πονάς και απλά γελάει, τα κατάφερε πάλι, γιατί; γιατί τον άφησες!

  Μία νέα χρονιά έρχεται, δώσε του πάλι την υπόσχεση οτι αυτή η νέα χρονιά θα είναι δική σου, θα κάνεις κάτι για σένα...κάντο όμως πράξη γιατί πάλι θα σε κάνει να πονάς και όχι τίποτα, άδικο δεν θα έχει...και το ξέρεις!!

Καλή Χρονιά λοιπόν

με νέα και παλιά όνειρα

σε εφαρμογή αυτή τη φορά!!

 

Εγώ περίμενα...

Εγώ εδώ..και πάλι να σε περιμένω, να περιμένω να ακούσω το κουδούνι μου...να ανοίξω και να είσαι εσύ..και η ώρα πέρασε..και πάλι δεν ήρθες...
Κάπου κάνουμε λάθος εμείς...εγώ...εσύ..δε ξέρω ποιος από τους δυο..
Καληνύχτα λοιπόν και ας μην είσαι ούτε απόψε εδώ...

Η μαγεία δεν πεθαίνει!

Έρωτας, τι είναι ο έρωτας τελικά?
Ερώτημα με πολλές απαντήσεις...η κάθε μια τελείως διαφορετική, η κάθε μια με μια κάποια ιστορία από πίσω, σημαντική....ασήμαντη...δεν έχει σημασία!!
Στον έρωτα παρανοείς, όπως λέει και το άσμα, νιώθεις ότι πετάς, ότι βρίσκεσαι στα σύννεφα, χαλάρωσε λίγο Πίτερ Παν, θα βρέξει και το ξέρεις...τα βλέπεις τα σύννεφα, μπορεί να μην είναι μαύρα, να είναι ροζ ή να έχουν πολλά χρώματα, σύννεφα όμως είναι μάτια μου και θα ρίξουν βροχή στο τέλος. Επιλέγεις να τα βλέπεις όμως όλα ρόδινα, με τα ροζ συννεφάκια σου, τις καρδούλες, τα γλυκά λογάκια και τα παθιασμένα φιλιά. Νιώθεις μαγεμένη και ότι αυτός είναι ο μάγος που σε μάγεψε με ένα μαγικό φίλτρο για να τα βλέπεις όλα όμορφα...Μα για στάσου...αφού μέσα σου ξέρεις ότι θα έρθει βροχή, το φίλτρο δεν έχει δράσει σωστά, κάτι λάθος έχει κάνει ο μάγος ή μήπως εσύ είπες κάτι άλλο απ' αυτό που ήθελες να πεις και ο μάγος δεν σου έδωσε το σωστό μαγικό φίλτρο για να σε κάνει να μη βλέπεις τη βροχή που έρχεται??
Όχι μικρό μαγεμένο μου κοριτσάκι, και καλά τα είπες και τα εννοούσες όλα όσα είπες, απλά ίσως να μην είναι τελικά ο μάγος που θα σε μαγέψει πλήρως με το σωστό φίλτρο...
Να θυμάσαι, δεν πεθαίνει η μαγεία..απλά πολλές φορές, σε ξενερώνει ο μάγος!

Καταδικασμένος έρωτας.

Θα σε διεκδικήσω είχες πει...μα δεν έκανες τίποτα..
Σε θέλω είχες πει...μα δεν το έδειξες ποτέ..
Σε είχα ερωτευτεί και έβλεπα ότι απομακρυνόσουν..δεν ένιωθες το ίδιο με εμένα προφανώς! Δεν υπάρχει χειρότερο απ' τα μονόπλευρα συναισθήματα, ειδικά του έρωτα.
Μέχρι που αποφάσισα να προχωρήσω...να σε αφήσω πίσω μου, να πας στην επόμενη που δεν θα θες να δεθείς συναισθηματικά. Είσαι απ' τους ανθρώπους που δεν αφήνεις το συναίσθημα να βγει από μέσα σου, είμαι ένας άνθρωπος που θα σου δείξω απλόχερα τα αισθήματά μου, είμαι απ' τους πληγωμένους που δεν φοβάμαι να πληγωθώ και πάλι, είσαι όμως απ' αυτούς που φοβούνται να νιώσουν και να πονέσουν πάλι, να αγαπήσουν ξανά. Μεγάλο το χάσμα μεταξύ μας μωρό μου, μα το πάθος μας πολύ δυνατό ακόμα και για μένα, αυτή η σύνδεση μας, που με δυό μου κουβέντες ερχόσουν να με δεις ότι καιρό και να 'χε..που μου έλεγες ότι είσαι στο πάρκο στις 1 τα μεσάνυχτα γιατί ήθελε να βγει βόλτα ο σκύλος σου και ερχόμουν έστω και για 10 λεπτά να σε δω..να με πάρεις μια αγκαλιά και στα κλεφτά να μου δίνεις ένα τρυφερό φιλί στο μέτωπο. Άχ τι θα κάνω εγώ με σένα...μα τι λέω η χαζή..προχώρησα παρακάτω..γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά..ανήκουν πλέον στο παρελθόν..έχω ήδη βρει κάποιον που εκφράζει τα αισθήματά του, δεν φοβάται όπως εσύ. Μα ξαφνικά εσύ αρχίζεις να με νοιάζεσαι και να ανησυχείς για μένα, αν είμαι καλά και όλο ψάχνεις αφορμές για να με δει..μα πόσο σκληρή εγώ, σαν τον Μεταξά και εγώ, το όχι μου παίρνεις σαν απάντηση, δεν χρειάζομαι κάτι, μα μέσα μου καίγομαι για να σε δω..τι μου 'χεις κάνει τελωσπάντων?
Ξημεροβραδιάζομαι πάνω από μια οθόνη κάθε μέρα περιμένοντας ένα μήνυμα σου, "Έρχομαι, δεν μπορώ άλλο μακριά σου.", αλλά ποτέ δεν έρχεται..εγωιστής εσύ, εγωίστρια και εγώ πως να κάνουμε χωριό έτσι μάτια μου? Θέλεις να με δεις, θέλω και εγώ...το ξέρουμε και οι δυό, αυτός ο εγωισμός μας έφαγε εμάς, να το θυμάσαι.
Έτσι είναι όμως, κάποιοι έρωτες είναι καταδικασμένοι απ' την αρχή.

Οδηγίες χρήσης ζωής.

Λένε ότι η ζωή δεν έρχεται με οδηγίες χρήσεις. Μέχρι ένα σημείο της ζωής θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω...η ζωή μας, ξεκινάει με οδηγίες απ' τους γονείς μας, τα κάνουμε όλα όπως μας τα έχουν μάθει, δεν παρεκκλίνουμε καθόλου..μέχρι που...μπαίνουμε στη εφηβεία (η χειρότερη περίοδος, σύμφωνα με τους γονείς μας πάντα) και εκεί αρχίζουμε να αντιδράμε στις "οδηγίες ζωής" των γονιών μας, φωνάζουμε..μαλώνουμε..βρίζουμε..και όλο αυτό το "ξέσπασμα" της εφηβείας, που το ονομάζουν εκείνοι, είναι ουσιαστικά ξέσπασμα μας σε όλο αυτό που νοιώθουμε ότι δεν είμαστε εμείς, ότι είμαστε μαριονέτες που τόσο καιρό μας κινούσαν όπως ήθελαν εκείνοι!
Sorry αγαπημένοι μου γονείς, δεν είναι ότι δεν σας αγαπάω, απλά δεν νοιώθω ΕΓΩ με όλες τις δικές σας "οδηγίες ζωής", νοιώθω μια ξένη, νοιώθω ότι θέλετε μέσω εμού πιθανόν να ζήσετε τη ζωή που σας στέρησαν οι δικοί σας γονείς. Sorry και πάλι αγαπημένοι μου γονείς, αλλά αυτή είναι η δικιά μου ζωή και θα τη ζήσω όπως εγώ θέλω, θα ορίσω τις δικές μου "οδηγίες ζωής", ναι θα κάνω λάθη, αλλά θα είναι δικά μου λάθη και από αυτά θα μάθω, απ' τα λάθη μου θα βρω τη δικιά μου ζωή!!! Εσείς μπορεί να μη κάνατε την επανάσταση σας τότε σαν έφηβοι αλλά εγώ δεν σας φταίω που είσασταν δειλοί και που φοβηθήκατε να πατήσετε πόδι στα θέλω τους. Εγώ όμως είμαι δυνατή, με μεγαλώσατε έτσι, οπότε μη μου κακιώνετε, καλώς ή κακώς είμαι αποτέλεσμα του τρόπου που με μεγαλώσατε, τι, πιστεύατε ότι θα φοβηθώ και εγώ όπως εσείς να κοιτάξω κατάματα τη ζωή που μου απλώνετε μπροστά μου και ότι δε θα θέλω να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω μακριά σας μόνη μου? Sorry και πάλι αγαπημένοι μου γονείς, αλλά δε μπορώ να μη το κάνω, δε μπορώ να μη δοκιμάσω μέχρι που μπορώ να φτάσω μόνη μου και τι μπορώ να πετύχω, αλλά και να αποτύχω, γιατί έτσι είναι η ζωή μου έχετε πει, θυμάστε; έχει χαρές και λύπες μου λέτε συνέχεια, αυτά θέλω να ζήσω και θα τα ζήσω!
Και να σας πω και κάτι ακόμα, όχι δεν ζητάω συγνώμη, αυτή είμαι γιατί έτσι με φτιάξατε εσείς, δυνατή, δυναμική και με πείσμα για τη ζωή, αυτό λοιπόν θα κάνω και σας ευχαριστώ για τις "οδηγίες ζωής" σας, δεν θα τις ξεχάσω εννοείται...απλά θα φτιάξω τις δικές μου!!

Ανεκπλήρωτοι Έρωτες.

Στάσου!
Μη περάσεις το δρόμο...έχει κόκκινο δεν το βλέπεις?!
Αλλά που να το δεις, σε έχει τυφλώσει ο έρωτας μάτια μου και δε βλέπεις μπροστά σου!!
Ώπα, για κάτσε ένα λεπτό, ποιος ερωτεύτηκε ρε παιδιά; και ποιον? Ωχ, νομίζω πως κατάλαβα ποιός καρδιοχτυπά και για ποιόν!! Εγώ ή μήπως εσύ;...μάλλον εγώ, εγώ είμαι ο συναισθηματικός της παρέας όχι εσύ...εσύ είσαι σκληρόπετσος δεν νοιώθεις κάτι, μου το είχες πει άλλωστε ότι δεν είσαι για τέτοια, τώρα εγώ γιατί επιμένω είναι άλλο θέμα.
Ο τολμών νικά, λένε! Σκέφτηκα και γέλασα, ο τολμών είναι ηλίθιος, λέω εγώ!
Γιατί όταν ο άλλος δεν είναι για τέτοια αποχωρείς, δεν υπάρχει κανένα νόημα να πέφτεις τόσο χαμηλά για κάποιον που δεν είναι σε φάση για κάτι παραπάνω από ένα κρεβάτι. Γιατί να σε εξευτελίζεις τόσο πολύ στα μάτια σου? Άμα δε θέλει, ε δε θέλει, με το ζόρι δε θέλησε κανείς και ούτε θα θελήσει ποτέ.
Για μια στιγμή, κλαίγεσαι τώρα, γιατί κλαίγεσαι; δεν χάθηκαν οι άντρες και ούτε θα χαθείς και εσύ, απλά δεν σε γουστάρει κουκλίτσα μου, χώνεψε το να πάμε παρακάτω, δεν είσαι για κλάψες και για παρακάλια εσύ!
Σήκω, πλύνε το πρόσωπο σου, ντύσου και πάμε μια βόλτα, είπε η κολλητή που δεν μπορεί να σε βλέπει άλλο έτσι, γιατί δεν αντέχει να είσαι κατσούφα και δεν μπορείς να την παρακούσεις γιατί θα σε σύρει απ' το μαλλί σα τους Νεάντερταλ!! Και πας τη βόλτα με το αμάξι μαζί της και όλα τα τραγούδια τα ταυτίζεις με αυτό που περνάς, τη ηλίθια που είσαι όμως ρε κοπελιά..βγήκες απ' το σπίτι να αλλάξεις λίγο παραστάσεις, να ξεχαστείς, να γελάσεις λίγο, κλείστο το ρημάδι να μην ακούς τίποτα και απλά κάθησε να χαζεύετε τα αστέρια, μη πείτε τίποτα, δεν χρειάζεται άλλωστε, η σιωπή λέει πολλά περισσότερα και εσύ δεν βγήκες για να μιλήσεις για εκείνον, βγήκες για να μην είσαι κλεισμένη στους 4 τοίχους, μα ακόμα και εδώ έξω σα φυλακή μοιάζει και δεν μπορείς, πνίγεσαι, θες να πας σπίτι, να κλειστείς εκεί στην ασφάλεια σου, στη μοναξιά σου, να ξεσπάσεις θες αλλά δεν είναι εδώ αυτός να του σπάσεις τα μούτρα να το ευχαριστηθείς κιόλας!
Έτσι αρκείσαι στην παγωμένη τεκίλα. Ω να σου γαμήσω την είχα ξεχάσει στο ψυγείο αυτή. Το ένα σφηνάκι μετά το άλλο και το τσιγάρο δεν έχει τελειώσει ακόμα μα εσύ στρίβεις ήδη το επόμενο.
Αξίζει όλο αυτό αυτός ο άνθρωπος; αναρωτιέσαι καθώς σβήνεις το τσιγάρο. Θα σου πω εγώ, αν άξιζε δε θα σε "βασάνιζε" με το χαμόγελο του κάθε φορά που σε έβλεπε, αν άξιζε θα σε κράταγε στην αγκαλιά του και θα σου έλεγε "Είσαι δική μου γαμώτο μου!", δεν θα έπαιζε με τις λέξεις, θα σου μίλαγε ξεκάθαρα, γιατί πολύ απλά, όταν είσαι ερωτευμένος φαίνεται στα μάτια σου, και διάολε τα δικά μου σκάνε πυροτεχνήματα κάθε φορά που σε βλέπω, δεν είχες να χάσεις κάτι, με είχες κερδίσει ήδη, με είχε κερδίσει ήδη ο τρόπος που με κοίταγες, με είχε κερδίσει η αγκαλιά σου που ήταν τόσο ζεστή..το καταφύγιο μου, αλλά πιο πολύ με είχε κερδίσει αυτό σου το χαμόγελο..

Πάμε..κάπου..?!

-Πάμε!
Της είπε.
- Πού να πάμε;
Τον ρώτησε
- Να φτιάξουμε μια γωνιά κατάδική μας!
Πάμε κάπου,που τα όνειρα θα έχουν ανάσες, θα έχουν οξυγόνο.
Κάπου, που το γέλιο θα έχει χρώμα και το δάκρυ δεν θα ντρέπεται.
Κάπου, που οι άνθρωποι θα ξέρουν να αγκαλιάζουν και θα θέλουν να αγκαλιάζονται.
Κάπου, που η βροχή θα πλένει και δεν θα δέρνει, που ο ήλιος θα ζεσταίνει χωρίς να καίει.
Πάμε κάπου που τα παράθυρα ορθάνοιχτα θα είναι και οι πόρτες δεν θα έχουν κλειδαριές.
Πάμε ψυχή μου!
Εκεί που τα κρεβάτια θα τα στρώνει ο έρωτας και η αγάπη, όνομα θα έχει...το δικό σου όνομα!!

Βρες την Πραγματική Αγάπη!!!

Βρες έναν άντρα που σ' αγαπάει.
Ένας άντρας που σε αγκαλιάζει ξαφνικά και σε φιλάει συχνά.
Ένας άντρας που μπορεί να σε βοηθήσει με τις δουλειές και όχι επειδή πρέπει να του το ζητήσεις.
Βρες έναν άντρα να σου κάνει έκπληξη: με ένα δείπνο, ένα αναπάντεχο δώρο, μια μικρή σκέψη.
Ένας άνδρας που σε παρηγορεί, που σε χαϊδεύει όταν σε έχει δίπλα του, που σε κάνει να νιώσεις καλά μετά από μια δύσκολη μέρα. 
Βρες έναν άντρα που σε κοιτάει σαν να είσαι το πιο όμορφο και πολύτιμο πράγμα στον κόσμο.
Ένας άντρας που σε κάνει να νιώθεις την επιθυμία του μόνο με μια ματιά.
Ένας άντρας που σε αγγίζει απαλά αλλά με πάθος.
Βρες έναν άντρα που θα σου πει τουλάχιστον ένα κοπλιμέντο την ημέρα, που σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα ανά πάσα στιγμή.
Έναν άντρα περήφανο για σένα,
που σε δείχνει περήφανα στον κόσμο.
Βρες έναν άντρα που είναι τρελός για σένα.
Έναν άντρα που μπορεί να σε κάνει να γελάς και να διασκεδάζεις.
Ένας άντρας που μπορεί να σε ακούσει, να σε καταλάβει και να τον καταλάβεις.
Ένας άντρας που τρέχει για να εκπληρώσει τις επιθυμίες σου επειδή σ ' αγαπάει.
Βρες έναν άντρα που σε σέβεται και σε κάνει να τον σέβεσαι.
Ένας άντρας που θα σε προστατέψει.
Που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής.
Ένας άντρας να σε βάλει πάνω από όλα.
Ένας άντρας που σε κακομαθαίνει.
Βρες κάποιον που κοιμάται αγκαλιά μαζί σου.
Που διψάει για τα φιλιά σου και έχει την προτεραιότητα να σε κάνει ευτυχισμένη.
Βρες έναν ευγενικό, καλό άντρα.
Ένας άντρας που σε κάνει να θέλεις να ζήσεις,
Που κάνει υπέροχες τις μέρες σου.
Ένας άντρας που δεν σε κάνει να νιώθεις μόνη..
Ένας άντρας που σε κάνει να νιώθεις πλήρης.
Ένας ικανός άνθρωπος, σίγουρα.
Ένας τίμιος άνθρωπος.
Ειλικρινής.
Σοβαρός.
Βρες έναν άντρα που κάνει τον κόσμο σου καλύτερο και όχι χειρότερο.
Ένας άντρας που ζει για σένα και σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι είσαι το άλλο μισό της καρδιάς του.

Η Αγάπη Είναι Θυσία!

‘’Εγώ αγαπάω, με έναν δικό μου τρόπο…’’.
Όχι φίλε μου. Δεν είναι αρκετό. Δεν κρατιούνται έτσι οι σχέσεις.
Τον άλλον τον ρώτησες; Τον ρώτησες αν ο τρόπος σου είναι αρκετός; Τον ρώτησες αν του φτάνει, αν του αρέσει, ο τρόπος με τον οποίον αγαπάς;
‘’Εγώ αγαπάω, με έναν δικό μου τρόπο…’’.
Κρύβεσαι πίσω από αυτή τη δήλωση και αποφεύγεις την ευθύνη που έχει μία σχέση.
Ποιος σου είπε πως αυτό είναι αγάπη;
Ξέρω ανθρώπους που λεν πως αγαπάν και δεν διστάζουν να σηκώσουν χέρι. Ξέρω ανθρώπους που λεν πως αγαπάν και φέρονται σαν επισκέπτες μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Ξέρω ανθρώπους που λεν πως αγαπάν, αλλά δεν συγκινούνται στις ανάγκες και τα θέλω του ανθρώπου τους.
Αγάπη, είναι να αγαπάς τον άλλον, όπως το θέλει αυτός. Όχι όπως εσύ το έχεις στο νου σου.
Είναι θυσία η αγάπη φίλε μου. Δεν είναι αυτοεξυπηρέτηση.

Μην κρίνετε χωρίς να ξέρετε!

Η γυναίκα που κυκλοφορεί με ένα μαντήλι στο κεφάλι μόνιμα, μπορεί να κάνει χημειοθεραπεία....
Η κοπέλα που δεν αποχωρίζεται το μακρύ παρεο της στην παραλία, και κάθεται απομονωμένη, μπορεί να μην νιώθει άνετα με το σώμα της....
Ο φίλος που ξαφνικά έκοψε το να "βγαίνει" μαζί μας για φαγητό η για ποτό, μπορεί να μην έχει πλέον τα χρήματα που είχε και να περνάει πραγματικά δύσκολα....
Η φίλη που είναι συχνά "άκεφη" και "αντικοινωνική", μπορεί να κρύβει ένα βαθύτερο ψυχολογικό πρόβλημα, και να χρειάζεται βοήθεια....
Κάποιοι φίλοι που είναι έντονα "ενεργοί" στα κοινωνικά δίκτυα, ίσως δεν είναι απαραίτητα "εθισμένοι" όπως είθισται να πιστεύουμε.... Ίσως είναι μόνοι, ίσως έχουν κάποια ασθένεια, ίσως πενθούν κάποια απώλεια και θέλουν να "ξεχαστούν". Ίσως πάλι τους αρέσει να διαχειρίζονται έτσι τον χρόνο τους....
Η κοπέλα που ντύνεται "χάλια" προκαλώντας μας άφθονο γέλιο, ίσως και να μην την ενδιαφέρει καθόλου η μόδα. η να μην μπορεί να την ακολουθήσει γιατί έχει άλλες προτεραιότητες....
Οι άνθρωποι έχουμε όλοι "τρύπες στις κάλτσες" μας...Φοβίες...Ανασφάλειες... Τραύματα που δεν φαίνονται. Μικρά η μεγάλα.
Μια ιστορία πίσω από κάθε συμπεριφορά μας...αλλά ποιος νοιάζεται...δεν είμαι ΕΓΩ....
Κάποια στιγμή πρέπει να ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ να "κρίνουμε" τους άλλους με τόση ευκολία!!!! Έτσι απλά!!!

Αλήθειες ζωής...

1. Το παρελθόν δεν αλλάζει.

2. Οι γνώμες των άλλων δεν καθορίζουν τη δική μας πραγματικότητα.

3. Το ταξίδι ζωής είναι διαφορετικό για τον καθένα.

4. Ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές.

5. Η ευτυχία είναι μέσα μας.

6. Οι θετικές σκέψεις οδηγούν σε θετικές πράξεις.

7. Το χαμόγελο είναι μεταδοτικό.

8. Η καλοσύνη δεν κοστίζει.

9. Αποτυγχάνουμε μόνο όταν παραιτούμαστε.

10. Ό,τι δίνουμε, παίρνουμε.