-Πάμε!
Της είπε.
- Πού να πάμε;
Τον ρώτησε
- Να φτιάξουμε μια γωνιά κατάδική μας!
Πάμε κάπου,που τα όνειρα θα έχουν ανάσες, θα έχουν οξυγόνο.
Κάπου, που το γέλιο θα έχει χρώμα και το δάκρυ δεν θα ντρέπεται.
Κάπου, που οι άνθρωποι θα ξέρουν να αγκαλιάζουν και θα θέλουν να αγκαλιάζονται.
Κάπου, που η βροχή θα πλένει και δεν θα δέρνει, που ο ήλιος θα ζεσταίνει χωρίς να καίει.
Πάμε κάπου που τα παράθυρα ορθάνοιχτα θα είναι και οι πόρτες δεν θα έχουν κλειδαριές.
Πάμε ψυχή μου!
Εκεί που τα κρεβάτια θα τα στρώνει ο έρωτας και η αγάπη, όνομα θα έχει...το δικό σου όνομα!!
